Skip to main content

ವಿದುರನ ಭಾಗ್ಯವಿದು

( ರಾಗ ಕನ್ನಡಕಾಂಭೋಜ ಏಕತಾಳ)

ವಿದುರನ ಭಾಗ್ಯವಿದು ಈ
ಪದುಮಜಾಂಡ ತಲೆದೂಗುತಲಿದಕೋ ||ಪ||

ಕುರುರಾಯನ ಖಳಶ್ರೇಷ್ಠನ ರವಿಜನ
ಗುರು ಗಾಂಗೇಯನ ಯದುವರನು
ಜರೆದು ರಥವ ನಡೆಸುತ ಬೀದಿಯೊಳಗೆ
ಬರುತಿರೆ ಜನರಿಗೆ ಸೋಜಿಗವೆನಿಸುತ ||

ಹೃದಯದೊಳಗೆ ನೆಲೆಗೊಂಡಿಹ ಹರಿಯನು
ಎದುರಲಿ ಕಾಣುತ ವಿದುರನು ತಾ
ಸದನವ ನೂಕುತಲಾಕ್ಷಣ ಬೀದಿಗೆ
ಮುದದಿಂದಲಿ ಕುಣಿದಾಡುತ ಬಂದನು ||

ದೂರದಲಿಹ ಶ್ರೀಶನ ನೋಡುತ ಬಹು
ಹಾರುತ ಚೀರುತ ಮೈಮರೆತು
ವಾರಿಧಾರೆಯನು ನೇತ್ರದಿ ಸುರಿಸುತ
ಬಾರಿ ಬಾರಿ ಬಲು ಹಿಗ್ಗುವ ಮನದಲಿ ||

ಅಡಿಗಡಿಗೆ ತನು ಕೆಡವುತಲೇಳುತ
ದೃಢ ಭಕುತಿಯಲಿ ಗದ್ಗದ ಸ್ವರದಿಂ
ನುಡಿಗಳು ತೊದಲುತ ರೋಮ ಪುಳಕಿತದಿ
ದುಡುದುಡು ಓಡಾಡುವ ದಶದಿಶೆಯಲಿ ||

ಹಾಡುವ ಹಾರುವ ಚೀರುವುದೆಲ್ಲನು
ನೋಡಿ ನಗುತಲಿರೆ ಮಾಧವನು
ನೀಡುತ ಕರವ ಪಿಡಿದು ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ ಕೊಂ-
ಡಾಡುತ ಬಹಳ ಯಮಾಂಶನನು ||

ಒಲ್ಲನು ಕುಜನರ ಸೇವೆಯೆಂಬ ನುಡಿ
ಸಲ್ಲಿಸುವುದಕಾ ಸಮಯದಲಿ
ಮಲ್ಲ ವಿದುರನಾ ಕುತ್ಸಿತ ಕುಟೀರದಲ್ಲಿ
ಬಂದು ಕುಳಿತನು ಇದೇ ಸಾಕ್ಷಿಯು ||

ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಮಂದಿರದೊಳು ಬರ-
ಲಾನಂದಾಬ್ಧಿಯೊಳಗೆ ಈಸುತಲಿ
ಏನೆಂಬೆನು ಸುಕೃತವೇನೊದಗಿತೊ
ತಾನೆ ಬಂದ ಬಹು ವಿಚಿತ್ರವೆನುತಲಿ ||

ಗಂಗೋದಕದಲಿ ಪದಯುಗ್ಮವ ತೊಳೆ-
ದಂಗಕೆ ಪೂಸಿ ಸುಗಂಧವನು
ಮಂಗಳಕರ ಪುಷ್ಪಂಗಳ ಸಮರ್ಪಿಸಿ
ಕಂಗಳ ದಣಿದಣಿ ನೋಡುತ ಮೂರ್ತಿಯ ||

ವಾರಿಧಿ ಮನೆಯಾದಖಿಲೇಶಗೆ ಗೋ-
ಕ್ಷೀರ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೊಡಲಾದರದಿ
ವಾರಿಜಾಕ್ಷ ಕರ ಸಂಪುಟದಿ ಕುಡಿದು
ನೀರಂದದಿ ಹರಿಸಿದ ಬೀದಿಯೊಳಗೆ ||

ಒಂದು ಕುಡುತೆ ಪಾಲಿಗೆ ಹಳ್ಳಾಯಿತು
ಮಂದರಧರನ ಮಹಾತ್ಮೆಯನು
ಇಂದಿರೆಗಸದಳ ಚಿಂತಿಸಲೆಂದಿಗು
ಮಂದನು ಬಲ್ಲನೆ ಎಂದು ಪೊಗಳುತಿಹ ||

ಸುರರಾಕಾಶದಿ ನೆರೆದು ನೋಡಿ ಬಲು-
ಹರುಷದಿ ವಿದುರನ ಪೊಗಳುವರು
ಸಿರಿದೇವಿಯರಸ ಪುರಂದರವಿಠಲನ
ಶರಣರೆ ಧನ್ಯರು ಧನ್ಯರು ಧರೆಯೊಳು ||

ದಾಸ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಕಾರ: 
ಬರೆದವರು: